یادداشت/ بار دیگرحزب‌الله سعدالله زارعی

یادداشت/ بار دیگرحزب‌الله

اجماع نسبی داخلی لبنان بر سر انتخاب «میشل عون» به عنوان رئیس‌جمهور که روز گذشته با 83 رأی پارلمان صورت گرفت، علامت مهمی از تغییر معادلات در لبنان است.
روابط عمومی ها از لحاظ حقوقی چه جایگاهی دارند؟ بررسی ضرورت تاسیس سازمان نظام روابط عمومی و ارتباطات احمد عامری . کارشناس روابط عمومی

روابط عمومی ها از لحاظ حقوقی چه جایگاهی دارند؟ بررسی ضرورت تاسیس سازمان نظام روابط عمومی و ارتباطات

عصر اهواز - با توجه به گسترش رسانه ها و شکل گیری رسانه های نو و همچنین گسترش وظایف روابط عمومی ها، کمتر مدیری را خواهیم یافت که از اهمیت نقش روابط عمومی در سازمان آگاه نباشد؛ تاثیرگذاری روابط عمومی در رشد و توسعه سازمان امری مهم است.

کانال تلگرام عصر اهواز

کد خبر: 329261
تاریخ انتشار: شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۵ - ۰۷:۵۹

امتیاز خبر: از تعداد رای دهندگان

اولین آزمایش انفجاری هسته‌ای جهان در منطقه آلاماگوردوی نیومکزیوکو در روز شانزدهم ماه جولای سال ۱۹۴۵ بوقوع پیوست و شروعی بود برای سوء استفاده رهبران ایالات متحده آمریکا از انرژی اتمی که با اهداف صلح آمیز در اختیار انسان قرار گرفته بود.

به گزارش گروه بین الملل عصر اهواز، اولین انفجار هسته ای جهان در یک ناحیه دورافتاده واقع در نیومکزیوکو و قبل از طلوع آفتاب روز شانزدهم ماه جولای سال ۱۹۴۵ بوقوع پیوست و برای همیشه جهان را دگرگون ساخت. در ساعات اولیه روشنایی صبح آن روز ناگهان نیروی اتمی عظیم و مخربی آزاد شد و چیزی که تا آن لحظه فقط یک نظریه و رویا محسوب می شد به حقیقت پیوست. امروز ۱۶ جولای  2016 است و هفتادویکمین سالگرد این آزمایش محسوب می‌شود.

 


34 هزارم ثانیه پس از انفجار

این آزمایش انفجاری نتیجه سه سال برنامه ریزی و تحقیق در مورد پرونده فوق سری منهتن محسوب می شد که توسط ژنرال لزلی آر گروز صورت گرفت.

دکتر جی رابرت اوپنهایمر این تیم تحقیقاتی را که مقرش در لس آلاموس واقع در نیومکزیکو بود مدیریت می کرد. گوشه ای از منطقه آلاماگوردو که در ۲۳۰ مایلی جنوب لس آلاموس قرار داشت به عنوان منطقه انفجاری انتخاب شد و اسم رمز این عملیات «ترینیتی» نام گرفت.

جی رابرت اوپنهایمر

لحظه بارگزاری بمب در یک برج فولادی: ۱۳ جولای ۱۹۴۵

دانستن این نکته نیز جالب است که قبل از اینکه این بمب مورد آزمایش قرار گیرد بمب دومی به صورت مخفیانه به منطقه اقیانوسیه فرستاده شد تا برای حمله به شهر هیروشیمای ژاپن مورد استفاده قرار گیرد.

 

گجتِ انفجاری آزمایش ترینیتی- محفظه ای که مواد هسته ای در داخل آن قرار داشت

آنچه برای این آزمایش لازم بود شامل ساخت یک برج فولادی بود که باعث می شد تا این بمب در ارتفاع ۳۴ متری زمین منفجر شود. همه از این نگران بودند که این انفجار ممکن است تاثیر عظیمی در اتمسفر بالای زمین ایجاد کند و منجر به نابودی جهان شود. برخی از افراد هم از عواقب ناشی از ریزش باران رادیواکتیو در مناطق اطراف انفجار که مردم در آنجا زندگی می کردند می هراسیدند. و برخی از از اینکه این انفجار به صورت کامل انجام نشود می ترسیدند. چندین نفر برای بررسی و بازبینی انفجار به مناطق و شهرهای اطراف منتقل شدند و تیم های پزشکی و درمانی نیز در حالت آماده باش قرار داشتند.

 


انفجار در آلاماگوردو

 

تجربه‌ای که نتیجه آن به هیچ وجه مشخص نبود

دو روز پس از این انفجار ژنرال گروز رئیس پروژه منهتن، یک یاداشت فوق محرمانه به استیمسون وزیر جنگ ایالات متحده ارسال کرد و جزئیات روز آزمایش اتمی را مطح نمود. گرووس همچنین توضیحات ژنرال توماس فارل را که در لحظه انفجار به همراه تنی چند از دانشمندان و نفرات دیگر در نزدیکی محل انفجار به نظارت مشغول بودند را به این یادداشت اضافه کرد. گفت: «ما چند ساعت قبل از آزمایش انفجاری، گزارش ژنرال فارل را هم به این گزارش اضافه کردیم. این گزارش توصیفی به شرح زیر است:

صحنه داخل پناهگاه بسیار آشفته بود که در قالب توصیف در کلمات نمی گنجد. داخل و اطراف پناهگاه حدود ۲۰ نفر حضور داشتند که مشغول انجام امور نهایی مربوط به قبل از انفجار بودند. در میان آن ها می توانستید مدیر پروژه دکتر اپنهایمر و دستیارانش را مشاهده کنید. علاوه بر متخصصین نیروهای نظامی و چندین سرباز نیز در پناهگاه حضور داشتند. داخل پناهگاه نیز پر از ابزار و وسایل رادیویی بود.»

دو ساعت مانده بود به انفجار و نگرانی در چهره تمامی پرسنل موج می زد. ژنرال گروز در کنار مدیر پروژه ایستاده بود. ۲۰ دقیقه مانده به «نقطه صفر» {انفجار} جنرال گروز و دکتر اپنهایمر از یکدیگر جدا شدند. دکتر اوپنهایمر به کمپ مخصوص خود رفت تا هم دید بهتری به انفجار داشته باشد و هم در زمان خطر مقامات مسئول همگی در کنار هم قرار نداشته باشند.


دکتر اوپنهایمر در کنار ژندال گروز قبل از آزمایش اتمی

هرچه به لحظه وقوع انفجار نزدیک تر می شدیم نگرانی افراد بیشتر می شد. همه می دانستند که ممکن است اتفاقات وحشتناکی رخ دهد. دانشمندان به محسابات و کار خود ایمان داشتند ولی همچنان نگران بودند. دکتر اپنهایمر فشاری زیادی را تحمل می کرد و لحظه به لحظه عصبی تر می شد تا اینکه زمان انفجار فرا رسید. یکی از افراد فریاد زد حالا. و ناگهان نور زیادی همه جا را روشن کرد و پس از آن صدای غرش انفجار بلند شد. برخی از ناظرین از پناهگاه بیرون آمدند تا اثرات انفجار بر روی زمین را مشاهده کنند. انفجاری که تا آن لحظه تنها بر روی کاغد اعتبار داشت و شبیه یک رویا بود در عمل نیز جامع حقیقت و اعتبار به تن کرد. ابزار و نیروی فوق العاده ای برای استفاده خیر یا شر در دنیا پدید آمد. افرادی که در آن پناهگاه حضور داشتند گمان می کردند که زحمات و عمر خود را در راه خیر صرف کرده اند نه راه شر. اما این تنها یک تصور بود. تصوری برای استفاده از انرژی جدید هسته ای در عصر اتم.

 

ناگهان حس نگرانی و ترس از بین رفت و تمامی افراد شروع به شادی کردند و به یکدیگر تبریک گفتند اما غافل از این نکته بودند که شادی آن ها به قیمت مرگ چند هزار نفر در ناکازاکی و هیروشیمای ژاپن تمام خواهد شد. چند خانواده از بین خواهند رفت و چه تعداد کودک بی گناه در خاکستر خود دفن خواهند شد. جدای از اینکه این آزمایش موفقیت آمیز که باعث خوشحالی افراد پروژه منهتن شده چه تاثیری بر خاک زمین، محیط زیست و اتمسفر بالای آن خواهد گذاشت. در چنین اوقاتی گفته می شود که تاریخ در آینده بهترین قاضی خواهد بود و اعمال گذشته انسان را قضاوت خواهد کرد. اینطور هم شد و تاریخ بار دیگر مثل همیشه تاثیر انفجار آلاماگوردو و پس از آن انفجارهای ناکازاکی و هیروشیما را به زیبایی روایت و قضاوت کرد.


بنای یادبود محل انفجار اولین بمب هسته ای جهان


تابلو راهنما مکان انفجار- توضیحاتی در مورد انفجار

در حالی که دو ماه و نیم از پایان جنگ جهانی دوم در اروپا می‏گذشت، نبردهای سختی بین نیروهای آمریکا و ژاپن در آسیای جنوب شرقی در جریان بود. آمریکایى‏ها پس از تصرف جزیره اوکیناوا، در تدارک حمله به خاک اصلی ژاپن بودند ولی با مشاهده مقاومت شدید ژاپنی‏ها برای حفظ این جزیره، پیش‏‌بینی می‏کردند که جنگ برای تصرف خاک اصلی ژاپن، تلفات و خسارات بسیار سنگینی به بار خواهد آورد.

پس آزمایش موفقیت آمیز ترینیتی در آلاماگوردو آمریکایی ها به فکر استفاده از این سلاح در جنگ با ژاپن افتادند. در زمان این آزمایش هاری ترومن، رئیس جمهور وقت آمریکا در کنفرانس پوتسدام حضور داشت. وقتی که خبر آزمایش موفقیت‏آمیز بمب هسته‏ای را به ترومن اطلاع دادند وی بی‏درنگ دستور داد به تولید اولین سری از این بمب‏ها اقدام شود. استدلال سردمداران آمریکا برای استفاده از بمب هسته‏ای در ژاپن این بود که اگر بمب هسته‏ای در ژاپن مورد استفاده قرار نمی‏گرفت، بیش از ده برابر آنچه در هیروشیما و ناکازاکی کشته شدند، در میدان‏های جنگ جان می‏باختند. با این دلیل، ترومن دستور بمباران هسته‏ای هیروشیما و ناکازاکی را صادر کرد و جان بیش از دویست هزار نفر را در یک لحظه گرفت. ضمن اینکه صدها هزار نفر دیگر نیز، از آثار این بمب‏ها، دچار انواع بیماری‏ها شدند و عوارض آن تا سال‏های اخیر ادامه داشت.

عملیات اول: بمباران هیروشیما


هیروشیما پس از اصابت بمب هسته‌ای آمریکا

یادمان بمباران هسته‌ای هیروشیما، تنها ساختمانی است که در نزدیکی محل انفجار قرار داشت و بصورت کامل تخریب نشد.
عملیات اول در تاریخ دوشنبه، ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه روز ۶ اوت ۱۹۴۵ به وقت محلی در شهر هیروشیما انجام گرفت.

بمب اتمی اول به نام «پسر کوچک» توسط یک هواپیمای بمب افکن به نام انولا گی :(Enola Gay) بر روی هیروشیما انداخته شد. برای تاثیر تخریبی بیشتر، بمب به نحوی تنظیم شده بود که ۵۷۶ متر بالای سطح زمین منفجر شود. انرژی تولید شده توسط این بمب برابر بود با انرژی حاصل از ۱۵ کیلوتن تی‌ان‌تی. فعل و انفعالات اتمی در مرکز این بمب باعث گرمائی حدود چندین میلیون درجه سانتیگراد شد. این گرمای عظیم هر چیزی را تا شعاع یک و نیم کیلومتری مرکز اصابت بمب بطور کلی ذوب نمود. مردمی که از دور دست انفجار «پسر کوچک» را در آسمان هیروشیما مشاهده کردند می‌گفتند که خورشید دیگری را در آسمان دیده‌اند.


پسر کوچک: بمبی که هیروشیما را با خاک یکسان کرد

دو سوم ساختمان‌های هیروشیما از جمله کارخانه‌های فولادسازی و صنعتی چون میتسوبیشی در اثر این بمباران نابود شدند. تنها چیزی که از شهر باقی‌ماند ساختمان تالار ترویج صنعتی استانی هیروشیما بود که انفجار، بالای گنبد این بنا رخ می‌دهد و به خاطر قرار گرفتن در کانون مرکزی انفجار، کاملاً ویران نشد.

عملیات دوم: بمباران ناگازاکی


ابر قارچی تشکیل شده پس از ترکیدن بمب اتمی در ناکازاکی

دو روز پس از بمباران هیروشیما و بر خلاف انتظار و میل آمریکا، دولت شوروی به امپراتوری ژاپن اعلان جنگ داد و نیروهای ارتش سرخ شوروی به مواضع ژاپن در منچوری یورش بردند. ورود شوروی به جبهه جنگ اقیانوس آرام باعث شد که دولت آمریکا مصمم شود هرچه سریعتر جنگ را به نفع خود و بدون مشارکت شوروی خاتمه دهد. در این راستا استفاده بیشتر از سلاح هسته‌ای ساده‌ترین راه فشار بر ژاپن بود، و نیروهای مسلح آمریکا برای استفاده مجدد از بمب هسته‌ای نیازی به مجوز جدید دولت نداشتند؛ زیرا مجوزی که ترومن برای حمله اتمی صادر کرده بود اجازه استفاده از بمب‌های جدید را می‌داد.

بر اساس اطلاعات هواشناسی نیروی هوایی آمریکا، بازهٔ زمانی مساعد برای حمله دوم به ژاپن سه روز پس از حمله اول پدیدار می‌شد، و باید از این بازه حداکثر استفاده به عمل می‌آمد. هدف بعدی برای بمباران هسته‌ای، شهر کوکورا بود که صنایع گسترده نظامی و اسلحه‌سازی در آن وجود داشت. در ابتدای ماموریت بر اساس گزارش هواشناسی، دید مناسبی برای هدفگیری بر فراز کوکورا وجود داشت. اما وقتی هواپیمای بمب‌افکن به حدود منطقه مورد نظر رسید، تمام آسمان شهر با دود و غبار پوشیده شده بود و امکان پیدا کردن هدف را از میان برده بود. علاوه بر دید کم، پدافند هوایی و ظاهر شدن هواپیماهای شکاری ژاپن مساله را کمی بغرنج کرده بود. پس از صرف نظر از بمباران منطقه کوکورا، بمب‌افکن آمریکایی فقط سوخت کافی برای بازگشت به پایگاه هوایی در اوکیناوا داشت. فرمانده عملیات تصمیم گرفت که بجای رها کردن بمب اتمی در دریا و یا بازگرداندن آن به پایگاه، بهتر است آن را بر روی ناگازاکی بیندازند که در مسیر بازگشت بمب‌افکن به پایگاه هوایی در اوکیناوا قرار داشت و یکی از اهداف کم‌اهمیت‌تر آمریکا در ژاپن محسوب می‌شد. آسیبهای وارده به هیروشیما به مراتب بیشتر از ناگازاکی بوده است چرا که هیروشیما شهری صاف بوده و تشعشعات هسته‌ای تمام شهر را در نوردید ولی ناگازاکی حالتی داشت که شهر در میان دو دره تقسیم شده بود و نصف شهر در یک دره و نصف دیگر در دره مجاور قرار داشت و با رهاسازی بمب هسته‌ای در یکی از دره‌ها بخش دیگر شهر که در دره دیگر قرار داشت به مراتب آسیب کمتری دید.

 

بدین ترتیب در تاریخ پنجشنبه ۹ اوت ۱۹۴۵ میلادی، بمب دیگری به نام «مرد چاق» (Fat Man) بر روی شهر ناگازاکی انداخته شد. پس از نابودی ناگازاکی، ژاپن مجبور به تسلیم شد.

مرد چاق: بمبی که ناگازاکی را ویران کرد

 

نقش دانشمندان در ساخت و استفاده از سلاح هسته ای

یکی از سؤالات مهم در مورد تسلیحات هسته‌ای این است که این سلاح را به‌هرحال دانشمندان می‌سازند و نه سیاست‌مداران. شاید امروز متخصصانی که به ساخت تسلیحات هسته‌ای مشغول‌اند برترین دانشمندان عصر خود نباشند؛ اما در همه کشورهای صاحب تسلیحات هسته‌ای، نخستین بمب‌های هسته‌ای به دست برترین فیزیک‌دانان آن کشور ساخته شد. چطور برترین دانشمندان جهان حاضر به انجام چنین دیوانگی‌ای شده‌اند؟

پاسخ این سؤال را بهتر است از زبان یکی از مشهورترین دانشمندان هسته‌ای تاریخ نقل کنم؛ ادوارد تلر، پدر بمب هیدروژنی که او هم مانند لئو زیلارد از مجارستان به آمریکا آمده بود. وی در خاطرات خود می‌گوید: «روزولت برای ما [دانشمندان پروژه منهتن] سخنرانی کرد. او گفت: "تاریخ شما را به خاطر کاری که انجام می‌دهید، سرزنش خواهد کرد؛ اما من به شما می‌گویم که اگر امروز این کار را نکنید، آزادی بشر از دست خواهد رفت". این جملات تأثیر عمیقی در من گذاشت.»

برای آن‌که درکی از تأثیر عمیق این جملات داشته باشید، به کارنامه ادوارد تلر دقت کنید:

• نظر اغلب دانشمندان پروژه منهتن این بود که ایالات‌متحده قدرت بمب اتمی را با یک انفجار شبانه برای نمایندگان ژاپن به نمایش بگذارد و با تهدید به استفاده از این سلاح، آن‌ها را وادار به تسلیم کند؛ اما تلر بر استفاده از بمب‌های اتمی علیه ژاپن اصرار داشت.

• تلر بر بررسی تسلیحات قوی‌تر بر پایه گداخت هسته‌ای اصرار داشت و اوپنهایمر مخالف این کار بود، این شد که تلر از تیم لس‌آلاموس جدا شد و برای تحقیقات در مورد ساخت سلاح هیدروژنی به آزمایشگاه ملی لارنس-لیورمور رفت.

• شهادت مهم تلر علیه اوپنهایمر باعث شد مدیر علمی پروژه منهتن و آزمایشگاه ملی لس‌آلاموس برای همیشه از کارهای دولتی کنار گذاشته شود.

• تلر همیشه طرفدار ساخت تسلیحات جدیدتر و قوی‌تر بود و از پشتیبانان جدی طرح جنجالی "جنگ ستارگان" در دوره ریاست‌جمهوری ریگان به شمار می‌آمد.

• درحالی‌که بسیاری از دانشمندان پروژه منهتن مانند هانس بته و ریچارد فاینمن (برندگان جایزه نوبل فیزیک) و حتی شخص اوپنهایمر بعدها اظهار تأسف کردند که چرا پروژه را پس از پایان جنگ ادامه داده‌اند و کار به تولید تسلیحات قوی‌تر و خطرناک‌تر انجامید، ادوارد تلر هرگز نه ابراز تأسف کرد، نه از کارهایی که کرده بود اظهار پشیمانی کرد و حتی در گفتگوهای مختلف تاکید کرد "همه کارهایی که قبلاً کرده لازم بوده و از هیچ‌کدام آن‌ها پشیمان نیست". وی در سنین سالخوردگی حتی پیشنهاد داد که برای مقابله با خطرهای فضایی مانند برخورد سیارک‌ها و دنباله‌دارها به زمین، می‌بایست تسلیحات هسته‌ای قوی‌تر از بمب تزار (۵۰ مگاتن تی.ان.تی) ساخت.

• نخستین جایزه ایگ‌نوبل صلح (جوایز نوبل فکاهی) «به پاسداشت یک‌عمر تلاش برای تغییر معنی صلح ازآنچه همگان می‌دانند» به ادوارد تلر اهدا شد.

• برخی دانشمندان و برندگان جوایز نوبل در مورد او گفته‌اند: «بدون ادوارد تلر، دنیا جای بهتری بود». برخی او را مصداق بارز «دانشمند دیوانه» شناخته‌اند و منتقدین بسیاری معتقدند که استنلی کوبریک، شخصیت معروف دکتر استرنج‌لاو را با الهام از ادوارد تلر خلق کرده است.

کارشناسان هسته‌ای مستقل تخمین می‌زنند که طی ۷۰ سال گذشته، حدود ۱۳۰ هزار کلاهک هسته‌ای ساخته شده که ایالات‌متحده با ۷۰ هزار کلاهک و اتحاد جماهیر شوروی با ۵۵ هزار کلاهک بیشترین سهم را در این رقابت تسلیحاتی داشته‌اند. گفته می‌شود در اوج جنگ سرد بیش از ۸۰ هزار کلاهک هسته‌ای آماده در کشورهای مختلف مستقر شده بودند.
در حال حاضر هیچ کشوری آمار شفافی از تسلیحات هسته‌ای خود منتشر نکرده، جز فرانسه که اعلام کرده کمتر از ۳۰۰ کلاهک هسته‌ای در اختیار دارد. تخمین زده می‌شود تعداد کلاهک‌های هسته‌ای حال حاضر جهان به ترتیب زیر باشد:

تعداد تسلیحات هسته‌ای در حال حاضر بین ۱۶هزار تا ۱۷هزار کلاهک تخمین زده می‌شود. هرچند این مقدار در مقایسه با دوران جنگ سرد کاهش فراوانی را نشان می‌دهد، اما بدان معنی نیست که وضعیت کنونی زرادخانه‌های تسلیحات هسته‌ای قابل دفاع باشد.

همان‌طور که دانشمندان اتمی در سال ۲۰۱۵ اعلام کردند؛ تعداد تسلیحات هسته‌ای ذخیره‌شده در انبارهای نظامی ۹ کشور، نوسازی تسلیحات هسته‌ای در ایالات‌متحده و روسیه و کند شدن چشم‌گیر روند خلع سلاح هسته‌ای در کشورها باعث شده نگرانی‌ها در مورد فاجعه هسته‌ای افزایش یابد.

هرچند تاکنون از بروز چنین فاجعه‌ای به روش‌های مختلف جلوگیری شده، اما بهترین تضمین برای عدم وقوع این فاجعه این است که تسلیحات هسته‌ای و به دنبال آن دیگر تسلیحات کشتارجمعی از روی زمین برچیده شود، و این کار شدنی نیست مگر با افزایش آگاهی همه مردم جهان و مشارکت همه مردم جهان برای خلع سلاح هسته‌ای.

انتهای پیام/.



منبع: تسنیم
مطالب مرتبط
اشتراک گذاری

کانال تلگرام عصر اهواز

اخبار خوزستان